ssdfsdf مینی اسکرو یا پیچ ارتودنسی چیست و چه کسانی به آن نیاز دارند؟
موفقیت درمان با مینی اسکرو

مینی اسکرو در ارتودنسی چیست و چه کسانی به آن نیاز دارند؟

امروزه با پیشرفت تکنولوژی و معرفی درمان‌های جدید در حوزه دهان و دندان، برخی از درمان‌های سخت و زمان‎بر قدیمی، جای خود را به درمان‌های راحت‌تر و موثر‌تر داده‌اند. یکی از این درمان‌های جدید و نوین مینی اسکرو نام دارد. شاید برای شما هم سوال پیش آمده باشد که مینی اسکرو چیست و چگونه عمل می‌کند؟
مینی اسکرو یا میکرو ایمپلنت یکی از اصطلاحات نسبتا جدید و بسیار مهم در کاربردهای دندانپزشکی و به خصوص ارتودنسی است. در واقع مینی اسکرو در ارتودنسی یک تکنولوژی جدید در زمینه‌ی لنگرگاه و تکیه گاه‌های ارتودنسی است.
امروز در کلینیک دکتر نعمت اللهی، قصد داریم به طور مفصل توضیح دهیم که مینی اسکرو چیست و تمامی موارد و نکات حول این روش جدید را بازگو کنیم. با ما همراه باشید…

به زبان ساده مینی اسکرو ارتودنسی یا پیچ ارتودنسی به عنوان تکیه گاه یا لنگرگاه در ارتودنسی استفاده می‌شوند. این ایمپلنت‌ها که از جنس تیتانیوم هستند کاملا با بافت دهان و لثه سازگار هستند. اسم دیگر مینی اسکرو، میکرو ایمپلنت است. این پیچ‌ها به عنوان لنگر برای براکت‌ها عمل می‌کنند. در صورتی که در زمینه‌ی متدهای جدید ارتودنسی جستجو کرده باشید احتمالا با این اصطلاحات رو به رو شده‌اید.

در این مقاله قرار است عناوین زیر را مورد بررسی قرار دهیم: پنهان

اجزای تشکیل دهنده مینی اسکرو

به طور کلی، برای کاشت مینی اسکرو از سه قطعه استفاده می‌کنند که عبارتند از:

  •       سر: این قسمت، بدنه دستگاه ارتودنسی را به دندان‌ها متصل می‌کند.
  •       گردن: گردن مینی اسکرو به صورت زاویه‎دار طراحی شده است و در درون لثه جایگذاری می‌شود.
  •       بدنه: بدنه، بلندترین ‌بخش مینی اسکرو است و در داخل استخوان فک پیچ می‌شود. این قطعه به منظور ثابت نگه داشتن سیستم ارتودنسی و افزایش سطح تماس مورد استفاده قرار می‌گیرد.

قسمت عمده ساختار مینی اسکرو در داخل استخوان فک تعبیه شده و تنها سر آن در بیرون قرار دارد. کش یا فنر‌های مخصوص، به نوک مینی اسکرو وصل می‎شوند تا دندان‌ها را با سرعت و قدرت بیشتری به سمت موقعیت اصلی‌شان هدایت کنند.

پیچ ارتودنسی چیست

کاربرد مینی اسکرو در ارتودنسی

از آنجایی که محل قرارگیری مینی اسکرو در درون بافت دهان (فک) است، نوعی ایمپلنت دندان محسوب می‌شود. مینی اسکرو نوعی درمان کمک‌کننده ارتودنسی است که به تازگی وارد صنعت دندانپزشکی شده و توانسته با عملکرد خوب خود، نظر مثبت دندانپزشکان و بیماران بسیاری را جلب کند.
گاهی اوقات در حین جراحی فک، ارتودنتیست برای مرتب کردن دندان‌ها، بریس‌ها و سیم‌های ارتودنسی را در دهان بیمار قرار می‌دهد. مینی اسکرو به عنوان یک تکیه گاه اسکلتی برای بریس‌های ارتودنسی عمل کرده و تغییر موقعیت دندان‌ها را راحت‌تر از گذشته کرده است.

استفاده بالینی از مینی اسکرو در درمان ارتودنسی

گستردگی فواید مینی اسکرو در درمان ارتودنسی، باعث شده که از آن برای حل مشکلات زیر استفاده شود:

استفاده از مینی اسکرو برای بستن فواصل بین دندانی

در کلینیک دندانپزشکی زیبایی برای بستن فاصله بین دندان‌های عقب و جفت کردن آن‌ها به یکدیگر، مینی اسکرو را بین ریشه‌های مولر‌های اول و پرمولر‌های دوم قرار می‌دهند. در صورتی که هدف، اصلاح مال اکلوژن کلاس 2 باشد، با استفاده از ابزار‌های جابجایی یا الاستیک‌های کشسانی، این کار انجام می‌شود.
استفاده از این ابزار‌ها ممکن است باعث بروز عوارض جانبی مانند حرکت بیش از حد فک پایین و باز شدن بایت شود. برای اجتناب از این عارضه، می‌توان از روش کامپوزیت دندان استفاده کرد و یا مینی اسکرو را بین ریشه‌های مولر‌های اول و دوم فک پایین و یا بین مولر‌های اول فک پایین و ریشه‌های مولر‌های دو پایه قرار داد.

استفاده از مینی اسکرو برای جلو آوردن دندان‌های عقب رفته جلوی فک

زمانی که دندان‌های جلو بیش از حد عقب رفته باشند، پیچ مینی اسکرو را بین دندان‌های نیش فک بالا و دندان‌های کناری وسط قرار می‌دهند. در صورتی که هدف از ارتودنسی، حرکت دادن دندان‌های جلوی فک بالا به سمت باکال باشد، ارتودنتیست انتهای سیم کمانی را به سمت عقب محکم می‌کند.
اگر ارتودنتیست بخواهد اکلوژن خط وسط دندان‌ها را اصلاح کند، از مینی اسکرو به عنوان تکیه گاه استفاده می‌شود تا دندان‌های نیش تو رفته به سمت بیرون هدایت شوند.

استفاده از مینی اسکرو برای جلو آوردن مولر ها

از آنجایی که قرار دادن مینی اسکرو بین ریشه‌های مولر‌های اول و مولر‌های دوم، بدون برخورد با ریشه دندان (برای جلو آوردن دندان‌های عقب رفته) کار سختی است و همچنین در برخی اوقات، جای کافی برای قرار دادن پیچ‌ها وجود ندارد، ارتودنتیست توصیه می‌کند که از روش جلو آوردن مولر استفاده شود تا تعداد پیچ‌های استفاده شده کاهش یابد.

استفاده از مینی اسکرو برای جابجایی مولر به سمت دیستال

گاهی اوقات، می‌بایست برای اصلاح مولر‌ها در مال اکلوژن کلاس 2 یا مال اکلوژن کلاس 3، مولر‌ها به سمت دیستال جابجا شوند. برای اینکار، مینی اسکرو در بین ریشه‌های مولر اول و پرمولر دوم قرار داده می‌شود.

استفاده از مینی اسکرو برای ایجاد سیستم تکیه گاه اسکلتی

برای اینکار، مینی پلیت‌های تیتانیومی را در داخل استخوان فک بالا یا فک پایین، با استفاده از پیچ‌های مخصوص تعبیه می‌کنند. از مینی پلیت‌های L شکل برای اصلاح دندان‌های فرو رفته و از مینی پلیت‌های T شکل برای اصلاح دندان‌های بیش از حد جلو آمده استفاده می‌شود.

طول درمان پیچ ارتودنسی

مزایای استفاده از مینی اسکرو یا پیچ ارتودنسی

  • کوتاه شدن طول درمان ارتودنسی
  •  قیمت مناسب و معقول نسبت به سایر روش‌ها
  •  استفاده راحت برای بیمار، بدون ایجاد هیچ حالت نارضایتی
  • قابلیت اجرا بر روی هر سطح نامنظمی در دندان‌ها
  • استفاده‌ی بهینه از نیروی کششی بدون در نظر گرفتن تعداد دندان‌های نامرتب
  • عدم نیاز به جراحی

معایب استفاده از مینی اسکرو یا پیچ ارتودنسی

تجربه نشان داده در اکثر موارد هیچ نوع عارضه و مشکلی بعد از استفاده از این نوع لنگرگاه‌ها در ارتودنسی وجود ندارد. اما بعضی عوارض و معایبی که در اکثر موارد به دلیل نحوه‌ی قرارگیری نامناسب به وجود می‌آید به شرح زیر است:ایجاد التهاب در اطراف میکروایمپلنت‌ها

  • شکستگی مینی اسکروها داخل استخوان در زمان قرار دادن یا برداشتن آن‌ه
  • آسیب رسیدن به اعصاب و یا ریشه دندان‌ها
  • افتادن مینی اسکروها و حرکت استخوان‌ها

نحوه عملکرد مینی اسکرو یا پیچ ارتودنسی

همانطور که قبلا عنوان شد، مینی اسکرو در درون استخوان فک تعبیه می‌شود و مانند یک لنگر یا تکیه گاه، قدرت سیم و بریس‌های ارتودنسی را افزایش می‌دهد. در روش ارتودنسی معمولی، تکیه گاه سیم‌های ارتودنسی، دندانی‌های پیشین هستند. زمانی که بهم ریختگی دندان‌ها شدید باشد، احتمال اینکه دندان‌های پیشین نتوانند تکیه گاه خوبی را فراهم کنند وجود دارد.
هر چه سیستم ارتودنسی برای مدت زمان بیشتری در دهان قرار داشته باشد، احتمال پوسیدگی و آسیب به دندان‌ها افزایش می‌یابد و ممکن است فرد به دندانپزشکی ترمیمی نیاز پیدا کند. ترمیم دندان در چنین شرایطی مشکلات مخصوص به خودش را دارد و ممکن است لازم باشد ارتودنتیست برخی از قسمت‌های سیستم ارتودنسی را قبل ترمیم از دهان بیمار خارج کند.
مینی اسکرو می‌تواند در درمان عقب رفتگی یا جلو آمدگی بیش از حد درمان‌های جلوی فک پایین یا فک بالا موثر بوده و سرعت درمان را بهبود بخشد.
برای استعلام قیمت پرکردن دندان و سایر خدمات دندانپزشکی، می‌توانید با کارشناسان ما در کلینیک دکتر نعمت اللهی در تماس باشید.

تفاوت مینی اسکرو و ایمپلنت

مینی اسکرو با ایمپلنت دندانی دارای 3 تفاوت عمده است:

  •  ایمپلنت یا کاشت دندان، روشی برای جایگزینی دندان از دست رفته است و با هدف استفاده مادام العمر تعبیه می‌شود. مینی اسکرو یکی از روش‌های بهبود درمان ارتودنسی است و پس از قرارگیری دندان‌ها در موقعیت مناسب خود، از استخوان فک خارج می‌شود.
  • ایمپلنت دندان، فشار زیاد و موقتی جویدن غذا را به راحتی تحمل می‌کند؛ اما موقعیت قرارگیری و کاربرد مینی اسکرو به گونه‌ای است که فشار‌های کم و مستمر را تحمل می‌کند.
  • موقعیت کاشت ایمپلنت با نصب پیچ ارتودنسی متفاوت است. همچنین، اندازه و ابعاد این دو ابزار دندانپزشکی با یکدیگر فرق می‌کنند.

 

مزایای مینی اسکرو

مراحل کار گذاشتن مینی اسکرو در دهان

قبل از انجام ارتودنسی، در صورتی که دندان‌های بیمار دارای جرم باشند، ارتودنتیست از بیمار می‌خواهد که جرم‎گیری کامل دندان را برای جلوگیری از پوسیدگی‌های احتمالی انجام دهد. هزینه جرم گیری دندان با توجه سطح جرم‌های دندانی و تعرفه‌های تعیین شده مشخص می‌شود. پس از آن، ارتودنسی دندان انجام شده و در صورت لزوم، مینی اسکرو در فک کاشته می‌شود.

کاشت مینی اسکرو دارای 5 مرحله کلی است:

  1.   بی‌حسی موضعی: در صورتی که بیمار مشکل خاصی نداشته باشد، انجام بی‌حسی موضعی برای کاشت مینی اسکرو کفایت می‌کند. در مواردی که بیمار نتواند سر خود را ثابت نگه دارد و یا دارای استرس و اضطراب شدید باشد، می‌توان از داروهای آرامبخش و یا بیهوشی عمومی استفاده نمود.
  2.   برش جراحی: جراح یک برش 5 میلیمتری بر روی بافت لثه انجام داده تا بافت را به سمت بالا سوق دهد. برای برش بافت‌های محکم مخاط متصل به لثه و استخوان، می‌توان از دریل استفاده نمود.
  3.   آماده‌سازی محل جراحی: جراح با استفاده از یک دریل 1/5 میلیمتری، یک سوراخ ایجاد کرده و در حین سوراخ کردن بافت، از محلول سالین (آب و نمک) برای خنک کردن استخوان و جلوگیری از بالا رفتن درجه حرارت موضع استفاده می‌شود.
  4.   کاشت مینی اسکرو: با استفاده از یک ابزار مخصوص بلند، پیچ مینی اسکرو در داخل محل قرار داده می‌شود.
  5.   قرار دادن مینی اسکرو در زاویه مناسب: در صورتی که مینی اسکرو در فک بالایی تعبیه شود، می‌بایست نسبت به محور طولی پالاتال و باکال دندان، زاویه 30 الی 40 درجه‌ای داشته باشد. این زاویه، به استحکام مینی اسکرو کمک می‌کند. مینی اسکرو‌های فک پایین، به زاویه 10 الی 20 درجه نیاز دارند. در صورتی که مینی اسکرو با ریشه دندان برخورد داشته باشد، می‌بایست مینی اسکرو را به طور کامل خارج کرده و این کار را دوباره انجام داد.

دلایل استفاده از مینی اسکرو چیست؟

در برخی مواقع در زمان استفاده از درمان ارتودنسی، نیروی بریس و سیم‌های ارتودنسی و یا موارد دیگر، باعث تغییر اشتباه موقعیت دندان‌ها و قرارگیری آن‌ها در موقعیت نادرست می‌شود. همچنین، ممکن است نیروی وارده بسیار کم باشد و قادر به جابجایی دندان‌ها نباشد.
برای اجتناب از بروز چنین مواردی، از مینی اسکرو برای قرار دادن دندان‌ها در موقعیت مناسب و درمان کج شدن آن‎ها استفاده می‌شود.

چه زمانی باید از مینی اسکرو استفاده کرد؟

در صورتی که نیاز باشد برای حرکت دادن دندان‌ها، از انکوریج ارتودنسی پایدار استفاده شود، ارتودنتیست استفاده از مینی اسکرو را پیشنهاد می‌کند. از مهم‌ترین کاربرد پیچ ارتودنسی می‌توان به کاهش فواصل بین دندانی، افزایش فضای بین دندانی (برای دندان‌های بیش از حد متصل)، درمان کجی دندان‌ها و همچنین جلو یا عقب بردن دندان‌ها اشاره نمود.
تشخیص نیاز به استفاده از مینی اسکرو بر عهده ارتودنتیست می‌باشد.
طول درمان مینی اسکرو و مدت زمان قرارگیری آن در فک با توجه به نوع درمان و شدت به هم ریختگی موقعیت دندان‎ها متفاوت است. به طور کلی، ممکن است طبق نظر ارتودنتیست، لازم باشد که مینی اسکرو برای 6 الی 12 ماه در فک بیمار قرار بگیرد.

در طول این مدت، فرد باید تمام نکات و موارد لازم را رعایت کرده تا درمان او به طور کامل و با موفقیت به پایان برسد.

کاربرد پیچ ارتودنسی

استفاده از مینی اسکرو برای چه کسانی مناسب است؟

افرادی که کاندید مناسبی برای استفاده از مینی اسکرو هستند عبارتند از:

  •       افرادی که بعضی از دندان‌های دائمی خود را به دلایل مختلف (نظیر جراحی ریشه دندان ناموفق، شکستگی کامل عاج و…) از دست داده‌اند.
  •       افرادی که فاصله بین دندانی زیادی دارند.

همچنین، استفاده از مینی اسکرو برای افراد زیر توصیه نمی‌شود:

  •       افرادی که دارای بهداشت دهان و دندان ضعیف هستند.
  •       افرادی که مشکل انعقاد خون دارند.
  •       افرادی که سیستم ایمنی بدنشان ضعیف است.
  •       افرادی که تراکم استخوان ضعیفی دارند.
  •       افرادی که دچار التهاب و بیماری‌های لثه و دهان هستند.

آیا برداشتن مینی اسکرو با درد همراه است؟

مینی اسکرو قبل و یا در زمان اتمام درمان ارتودنسی، از فک بیمار خارج می‌شود. برداشتن مینی اسکرو درد و ناراحتی زیادی ندارد؛ اما در صورت ترس و یا درد جزئی بیمار، ارتودنتیست می‌تواند با بی‌حسی موضعی، محل را بی‌حس کرده و مینی اسکرو را خارج کند. حفره‌ای که در اثر برداشتن مینی اسکرو ایجاد می‌شود، ظرف مدت زمان کوتاهی ترمیم شده و هیچ اثری از آن باقی نمی‌ماند.

عوامل موثر در موفقیت درمان با مینی اسکرو

مطالعات نشان می‌دهند که درصد موفقیت درمان ارتودنسی با استفاده از مینی اسکرو، بیش از 80% است. عواملی که در موفقیت درمان مینی اسکرو موثر هستند عبارتند از:

  •       سن: استفاده از مینی اسکرو در بزرگسالان نسبت به افراد جوان‌تر، به دلیل داشتن تراکم استخوانی بالا، شانس موفقیت درمان را افزایش می‌دهد.
  •       محل قرارگیری (فک پایین یا فک بالا): شانس موفقیت درمان ارتودنسی زمانی که مینی اسکرو در فک بالا قرار داشته باشد، بیشتر از زمانی است که مینی اسکرو در فک پایین کاشته شده باشد.
  •       محل قرارگیری (از نظر تراکم استخوانی و…): برخی از قسمت‌های فک به دلیل تراکم استخوانی بالا، فاصله مناسب از ریشه دندان‌ها و همچنین کمتر بودن میزان اعصاب و عروق، برای کاشت مینی اسکرو مناسب‌تر هستند.

همچنین، برای داشتن درمان موفق، بهتر است نکات زیر را رعایت کنید:

  •       تا 7 روز پس از کاشت مینی اسکرو، مصرف منظم مسواک نرم، نخ دندان و دهانشویه را فراموش نکنید.
  •       از تماس انگشت با مینی اسکرو یا بازی کردن زبان با آن بپرهیزید.
  •       به هیچ عنوان پس از کاشت مینی اسکرو، از مسواک برقی استفاده نکنید.

مراقبت از مینی اسکرو یا پیچ ارتودنسی

به صورت کلی ارتودنسی نیاز به مراقبت‌های خاصی دارد. اما در مورد مراقبت مینی اسکرو نیز مواردی وجود دارد که در ادامه برای شما لیست کرده‌ایم.

  • مسواک زدن به آرامی و بعد از خوردن غذا
  • از لمس کردن این ایمپلنت‌ها با دست یا زبان جدا خودداری کنید.
  • هیچ نوع جرمی بر روی مینی اسکروها نباید وجود داشته باشد.
  • اطراف مینی اسکرو را با استفاده از پنبه‌ی آغشته شده به دهان شویه تمیز کنید.
  • پس از نصب، به مدت 7 روز باید دهان را با استفاده از دهان شویه کلرهگزیدین بشویید.

این موضوع را به خاطر داشته باشید که در صورت مراقبت نکردن از این مدل ارتودنسی ممکن است با عفونت مینی اسکرو مواجه شوید. این عفونت ممکن است به درد مینی اسکرو نیز منجر شود.
در این مطلب تلاش کردیم همه چیز را در مورد میکرو ایمپلنت یا همان مینی اسکرو برای شما شرح دهیم. اما این موضوع را به یاد داشته باشید که هر نوع درمانی مربوط به سلامتی دندان و لثه از قبیل جراحی لثه، عفونت دندان و … باید توسط یک دندانپزشک حاذق و با تجربه انجام شود در غیر این صورت بعد از گذشت مدت زمانی همان عارضه دوباره عود خواهد کرد، این قضیه هم به لحاظ سلامتی و هم به لحاظ مالی خسارت‌های زیادی را به دنبال خواهد داشت. اگر در تهران هستید، پیشنهاد ما به شما مراجعه به یک کلینیک دندانپزشکی در غرب تهران به نام کلینیک دندانپزشکی نعمت الهی است.

دیدگاه خود را بنویسید

تماس با ما